Festival filmleri #2
Derler ki Bill Gates en az 2 yılda bir Kapadokya’ya gelir burada en az 2 gün kalırmış. Bu onun için bir arınma vesilesi olurmuş. Bu şehir efsanesi ne denli doğru bilmiyorum. Gerçekten bu dahi adam 2 yılda bir Kapadokya’yı ziyaret edip ruhunu temizliyor mu emin değilim. Ama ben tam da burada kastedileni İznik kasabası için yapıyorum.
İznik’e uzun süre gitmemek beni ruhsal olarak eksik bırakıyor. Belirli bir zaman sonunda eğer İznik’e gitmediysem bir şeylerin eksik kaldığını düşünmeye başlarım. Nitekim yakın zamanda kendimi yine buraya ulaştırdım ve Bu bana çok iyi geldi (https://cagatayarslanfilmlerhayatlar.blogspot.com/2026/04/iznik-nisan-2026.html).
İznik bir göl şehridir. Bunun yanında tarihle doğanın en saf ve estetik halini buluşturur. İznik’de göl olduğu için mi şehir böyle güzelliklere sahiptir, yoksa böyle güzelliklere sahip olduğu için mi Gölü de insanı çeker bilmiyorum.
Ama İznik Gölsüz tahayyül edilmez.
İstanbul Festivalinin minimalist filmi Göl Hikayelerini izlerken aklıma İznik’in gelmesi de kaçınılmaz oldu. 4 hikayenin birbirine çok ince ve neredeyse görünmez ipliklerle bağlı olduğu bir film Göl Hikayeleri.
Göl Hikâyeleri (Sunfish & Other Stories on Green Lake, Sierra Falconer, 2025) Sundance’te dünya prömiyerini yapmış, Joanna Hogg’un uygulayıcı yapımcılığını üstlendiği bir Amerikan bağımsız filmi. İndiewire’ın 2025’in en iyi 25 bağımsız filmi arasında gösterdiği yapım, bir göl kenarındaki yaz boyunca geçen dört hikayeden oluşuyor (https://film.iksv.org/tr/kirkbesinci-istanbul-film-festivali-2026/gol-hikayeleri).
Göl bu hikayelerin hepsinde var tabii ki. Ancak hikayeler Gölden çok tabii ki insana dair. Her yaştaki ve her dertteki insan için Gölün anlamı değişiyor.
Hayatın başlarında 14 yaşın tereddütleri içindeyseniz Göl; zamanı ilerletmek için bir araca dönüşebilir. Hiç geçmeyen günler, hiç bitmeyen çocukluk için Gölde ve Gölle vakit geçirmek bir çaredir aslında. Ve artık hayatın son mevsimine girenler için de göl doğanın döngüsünü seyrederek ondaki yenilenmeye katılmak anlamına gelebilir. Yeni doğan bir ördek yavrusunu ya da başka su kuşlarını izleyerek hayatınıza anlam katabilir ve kendinizi hala bir şeyleri keşfediyor olarak görebilirsiniz.
Devam eden hikaye ise Göl kıyısında çokça karşılaşabileceğiniz yaz kamplarından birini resmeder. İyi bir müzisyen olmak için çabalamak çocuklukta başlayan bir mücadele gerektirir. Bu mücadelede asıl rakip ise bazen sadece insanın kendisidir. Daha iyi olmak için zorlanan benlik bir noktadan sonra kendini tartmayı da beceremez ve bu defa kendisini cezalandırır. Bu duygusal travma insanı bazen yok eder bazense en tepeye çıkarır. Yine de Göl eğlenceli bir yerdir ve tüm zorluklara rağmen yaz kamplarında insan iyi vakit geçirir.
Üçüncü hikayede tabi ki Göllerin olmazsa olmazı Göl Canavarları sahne alır. İskoçya’dan Van’a her gölün bir bilinmezi vardır. Bu devasa canlıyı bulmak ve onu sudan çıkarmak için çaba harcamak gerekir. Ama belki de asıl zorluklar ve asıl canavarlar suyun içinde değil hayatın kendisindedir. Hayal kırıklıkları, sağlık sorunları, bitmeyen para sıkıntıları. Bazen hayat bir anlık bir duygu yoğunluğunu yaşamak içindir. Hayatınıza bir çentik atmak için sınırı aşmanız gerekebilir. Ve o çentiği atarsın ve sonrasında her şey biter. O anı yaşamak yeterlidir. O kocaman Göl Canlısı ise seninle seni tam da bu ana ulaştırmak için kesişmiştir.
Son bölümde Gölün olmazsa olmaz küçük pansiyonlarından bahsediliyor. Bir gölün kıyısına kocaman bir otel yapmak Göle haksızlıktır aslında. Sapanca da güzel bir göldü ama o çevresine kadar kocaman oteller yaptılar ki artık tanınmaz halde. Tabii ki sadece oteller değil sorun. Çarpık yapılaşma, inşaat rantı vs. Umarım İznik hiçbir zaman öyle olmaz. Göldeki küçük pansiyonu işleten kardeşlerin güzel yemekler ve temiz kokan çarşaflar için gösterdikleri çaba tanıdık. Sivrisinekler, ay ışığında oturup geceyi dinlemek. Bir gölden daha fazlasını istemek göle haksızlıktır.
Kısa bir süre içinde en iyi arkadaşlarımdan biriyle İsveç’te bir göl etrafında bisiklet festivalinde 25 bin kişiyle beraber pedal çevireceğiz ve hayatımıza bir çentik atacağız. Tam da başka bir filmde anlatıldığı gibi (https://www.yeniarayis.com/yazi/yolda-olmak-turkiyeden-isvece-bisikletin-sosyolojisi-11325).
Göl etrafında atılan bir tur sizi başladığınız yere geri getirir ama siz artık başlangıçtaki siz değilsinizdir. Bir gölün size anlatacağı hikayeler aslında sizin başkalarına bırakacağınız hikayelerdir.
Yorum Yazın