Entelektüel çölleşmenin meyvesi: Popülist ve patolojik tarih vaizliği

Entelektüel çölleşmenin hüküm sürdüğü yerlerde ırkçılığın, milliyetçiliğin, popülizmin, cinsiyetçiliğin, militarizmin ve fanatizmin etkin olması kaçınılmazdır. Tarihe duygusal olarak bağımlı olmaya, ırkçı ve milliyetçi duygusallıkların üretilmesine ve fanatizmin yaygınlaştırılmasına ihtiyacın olduğu yerlerde sahici anlamda tarihi sorgulayan entelektüellerin yerine medya üzerinden popülist ve duygusal nitelikte ırkçı tarih vaazları veren kişiler ortaya çıkmaktadır. Medya tarihçiliği denilen şey, aslında ırkçı ve popülist tarih yalanlarını ve efsanelerini, tarih vaizlerinin çok üst perdeden kendilerini en üst otorite konumuna yerleştirerek uydurmalarından başka bir şey değildir. Akademik ve entelektüel bilgi üretmeyen popülist tarih vaizleri, tarih anlatılarıya toplumsal kimlik ve aidiyet uydurmayı amaçlamaktadırlar. Entelektüel niteliği olmayan popülist tarih vaizleri, tarihi ırkçı ve duygusal şekilde üreten ve uyduran patolojik tiplerdir. Popülist tarih vaizleri, kendi patolojilerini olduğu gibi tarihe ve topluma aktarırlar. Popülist tarih vaizlerinin en yıkıcı ürünü, tarihi patolojikleştirmeleridir.

Popülist ve patolojik tarih vaizleri, medya programları ve kitlesel konferanslar üzerinden tarih vaazlarını verirler. Dramatik anlatıcı olarak kendisine rol biçen popülist ve patolojik tarih vaizi, güçlü ve kesin genellemeler yaparken akademik ve entelektüel hiçbir kaygı taşımamaktadır. Popülistn ve patolojik tarih vaizinin yaptığı şey, tarihsiz ve insansız tarih anlatıcılığıdır. Popülist ve patolojik tarih vaizi, tarih yerine kendi patolojisini aktarmaktadır ve anlatmaktadır.

Tarih vaizinin iki temel özelliği vardır. Tarih vaizi, patolojiktir. Tarih vaizi, popülisttir. Tarih vaizi, tarihe dair, herhangi bir tartışma yapmaz ve soru ortaya koymaz. Tarih vaizi, kerameti kendinden menkul şekilde kendisini üst otorite konumuna yerleştirir ve kendi kişisel otoritesine dayanarak tarihi uydurmayı kendi hakkı ve imtiyazı olarak görür. Bir tek ben biliyorum edasında buyuran tarih vaizi, hiçbir akademik ve entelektüel derinliğe sahip değildir. O, akademik ve entelektüel tartışmaları, popülist ve patolojik retoriğiyle bastırmak şeklinde verimsiz ve yıkıcı bir yola başvurur.

Patolojik ve popülist tarih vaizi, imparatorluğun saray hayatına tapmayı görev bilmektedir. Kitlelerin hala hayranlık duyduğu ve taptığı bir imparatorluk kurgusunu anlatmak, kendisinin asli görevidir. O, imparatorluğun kurumsal üstünlüğe, sarayın elit bir kültüre ve imparatorluktan sonra oluşan durumun kültürel gerilik olduğunu iddia eder. Popülist tarih vaizi, etkili hitabetiyle çok çarpıcı bir tiyatro yeteneğine sahiptir. Tarih vaizi, ürettiği tarih mitolojisiyle iyi br tiyatro gösterisi yapan kişidir. Tarih tiyatrosu yapmak ile tarihçi olmak aynı şey değildir. Kitleler, tarihi öğrenmekten ziyade vaizin oynadığı tarih tiyatrosunu izlemeyi çok severler. Popülist ve patolojik tarih vaizi, akademik, sosyolojik, psikolojik, antropolojik, ekonomik, siyasal ve hukuki boyutlarıyla tarih alanına yaklaşmaz. O, ürettiği imparatorluk nostaljisiyle kitleler üzerinde patolojik ve popülist bir tarih zihniyetinin ve toplumsal kimliğin oluşumunu amaçlar.Tarih vaizinin, tarihle ilgilenmesi ve tarih anlatması sorun değildir. Sorun, tarih vaizinin popülist ve patolojik şekilde tarih uydurmasıdır.

Tarih vaizi, akademik ve entelektüel anlamda tarihçi değildir. Medyada tarih vaazları vermek, tarihçilik değildir. Popülist, patolojik, ırkçı, cahil ve banal hezeyanlarına, tarihi meze etmek tarihçilik değildir. Popülist ve patolojik tarih vaizleri, tarih adı altında cehalet, ırkçılık ve fanatizm üreten kapalı ve katı zihne sahip doğmatiklerdir.

Popülist ve patolojik tarih vaizi, sürekli olarak mitler uydurur. O, tarihle eleştirel olarak ilgilenmez. Popülist tarih vaizi, geçmişin sorgulanması, iktidar ilişkilerinin analiz edilmesi ve özgür birey bilincinin gelişmesi için tarihe yaklaşmaz ve bakmaz. Popülist tarih vaizi, geçmişi ve imparatorluğu yüceltir, sarayı, sultanı ve imparatorluğu kutsal otorite düzeyine yükseltir ve popülist bir gururlanma duygusallığının üretilmesini hedefler. Popülist ve patolojik tarih vaizinin uydurduğu tarih efsaneleri, eleştirel ve özgür bilinç yerine iktidar üretmeyi amaçlar. Tarih vaizi, tarihsel mitoloji ve nostalji yoluyla psikolojik açıdan katı bir kimlik ve hakimiyet arzusunun ortaya çıkmasını sağlayabilir. Toplumun bugün yaşadığı sorunlarla baş etmede yetersiz kaldığını gören tarih vaizi, toplumun bu açığını ve açlığını kullanarak insanlara geçmişe sığınmalarını ve teselli bulmalarını sağlayan güç ve gurur mitolojisi üretir.

Popülist ve patolojik tarih vaizlerinin anlatılarının merkezinde devlet, saray, imparatorluk, bürokrasi ve asker vardır. Tarih vaizleri, otoriteye hayrandırlar ve otoriteye taparlar. Tarih vaizlerinin tarih menkıbelerinden özgür birey ve eleştirel düşünme doğmaz. Tarih vaizleri, kitleleri geçmişe hayran bırakacak güzel ve etkileyici masallar anlatırlar. Tarih vaizlerinin saray, imparatorluk, sultan ve asker merkezli geçmişin ihtişamını anlatan masallarında küçük bir sorun vardır: Tarih vaizlerinin geçmişi kutsallaştıran, yücelten ve mükemmelleştiren masalları, medeniyet üretmemektedir, sadece tarihsel ve kültürel duygusallık üretmektedir. Popülist tarih vaizleri, kültürel açıdan çok etkileyici, çok entelektüel, çok elit ve çok bilgili olarak kendilerini sunabilirler. Onların anlattığı tarih menkıbeleri, özgür birey, eleştirel düşünme ve özgürlükçü bir medeniyetin gelişimine hiç katkı yapmamaktadır. Popülist tarih vaizleri, slogan, nostalji ve kültürel mitoloji üretmektedirler. Tarihin eleştirel ve özgürce ele alınmasına hiçbir katkıları olmayan tarih vaizleri, sahici anlamda entelektüel değildirler, çünkü onlar tarihi uydurdukları menkıbelerle yüceltirler. Entelektüelin görevi, geçmişi yüceltmek değildir. Entelektüelin görevi, özgürlüğün önündeki zihinsel mitleri ve tabuları sorgulamak, sarsmak ve dağıtmaktır.