Beril Esra Atahan “Nefret, başarısızlığa uğramış sevgidir”
Evet, bazen nefret, sevgiyi bitirdiğimizi sandığımız yerde başlar; çünkü biten sevgi değil, ilişki biçimidir. Sevgi hâlâ içerideyse, onu kendine geri çevir: iyi sınırlar, net seçimler, daha az kendini ispat. Sonra şunu dene: Bir hafta boyunca nefretini değil, ihtiyacını besle. Uyku, yürüyüş, yazı, bir arkadaş sesi. Bir ritüel: aynı kişiye dair mesaj göndermeden, bugün kendine iyi gel. Nefret söner.