Yeni Arayış

Trump-Netanyahu’nun “bombala gitsin” stratejisinin yapabileceği en iyi şey bu süreci başlatmak; İran’ı kendi halkına ve komşularına daha az tehdit eden bir rotaya sokmak bile büyük bir başarı olur. En kötü senaryo ise sonsuz hava bombardımanlarıyla İran’ı öyle harap etmek ki kimse yönetemez hale gelsin. Bu, hesaplanamaz boyutta bir felaket olur.

Ahmet T. Kuru

Yirminci yüzyılda İslamcılar, ulema-devlet ittifakını pratik bir düzenlemeden daha ideolojik bir boyuta taşıdılar. Mısır’da Müslüman Kardeşler’in kurucusu Hasan el-Benna ve sonrasında önde gelen liderlerinden Seyyid Kutub, Pakistan’da Cemaat-i İslami’nin kurucusu Mevdudi ve İran’da Humeyni, Orta Çağ’daki ulema-devlet ittifakını temel alan, fakat onun da ötesine geçerek İslam’ı hem din hem devlet olarak tanımlayan daha totaliter bir ideoloji inşa ettiler.

Göktuğ Çalışkan

İran’la açılan cephe, dışarıdan bakıldığında ABD’nin askeri kapasitesinden çok, içeride nasıl karar verdiğini ve toplumla arasındaki mesafeyi görünür kılan bir stres testi haline geliyor.  Bugün atılan her adım, yarın şu soruyu sorduracak:  Dünyaya demokrasi(!) ve hukuk(!) anlatan bir başkent, savaş kararını kendi kurumları ve kendi toplumu karşısında ne kadar açıklayabildi, ne kadar savunabildi?

Kübra Evliyaoğlu

O zaman şunu sormalıyız: "Kendi şartlarıyla yaşamak" gerçekte kimin için mümkün? Hangi kadın için? Eğitimli, varlıklı, şehirli, korunaklı kadın için mi? Eğer cevap evetse o zaman "kendi şartları" bir sınıf ayrıcalığıdır ve biz bunu dürüstçe konuşmak zorundayız. Fatmanur'un tek gerçek "kendi şartı" şu oldu: Ölümünü kendi ağzıyla tanımladı. "İntihar demeyin." Bu, ondan çalınan her şeyin içinde, ona kalan son şeydi. Bir cümle. Ve o cümleyi bıraktı geride.

Armağan Öztürk

ABD-İsrail’in mühimmat ve savaş teknolojisi üstünlüğüne rağmen çatışmalardaki denge devam edecek. Çünkü saldıran tarafın başlangıçtaki oyun planı tutmadı. Emperyalist blok strateji değiştirmek zorunda. Ya amaçlarını minimalize edecekler -ki Trump’ın böyle bir şeye hiç niyeti yok- ya da yeni enstrümanlar devreye girecek. Petrol tesislerini vurarak İran’ı aç bırakma çatışmaların evrileceği zemin olarak ön plana çıkıyor.

Niyazi Öktem

Dinin temel ve özünü görmek istemeyen hakim, savcı ve diğer yetkililer yürekten bağlı oldukları inançların biçim kuralları ve katı, donuk lafzıyla yetiniyorlarsa mezun oldukları hukuk fakültelerinde Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi, Hukuk Tarihi, Genel Kamu Hukuku, İnsan Hakları , Hukuk Metodolojisi derslerinden nasiplerini alamayan evrensel kültüre bihaber mekanik uygulayıcılar olmaktan ileri gidemezler.

Eda Çağlayan Ertok

Yasama, yürütme ve yargı erklerinin modern devletin işleyişinin en yalın ifadesini oluşturduğunu düşündüğümüzde, bu erkleri hayata geçiren kurumların icraatleri ile ilgili yayınlar, istenildiği takdirde bu kurumların tamamiyle eksiksiz ve hukuka uygun biçimde çalıştıklarına veya olması gereken işleyiş biçimlerinin bu olduğuna halkı ikna edebilirler. Bu durum, medyanın doğru bilgi verme yoluyla kurumları denetleme işlevini ortadan kaldırarak, medyayı bizzat bu kurumların aşınması sürecinde aktif bir aktör haline getirir

Çağatay Arslan

Clausewitz için savaş politikanın farklı araçlarla devam eden hali ise görünen o ki Türkiye’de de Bankacılık politika ile yakından ilintili. Kamu Bankalarının AKP iktidarı için taşıdığı yaşamsal rol göz önüne alındığında bu son gelişme de bu gerçekliği bir kez daha göz önüne seriyor.

Yeni Arayış

Hamaney'in seçilmesi şunu netleştiriyor: Trump'ın savaş planı İran'ı rotasını değiştirmeye zorlamak yerine ülkeyi daha da siper almaya itiyor. Teslimiyet, İslam Cumhuriyeti için seçenek değil. Direnmeyi ve direnişte gelişmeyi biliyor; bu, neredeyse 47 yıl önce kuruluşundan beri slogan olarak asılı.

Hakan Tahmaz

Bu davanın gidişatı Türkiye için iki farklı olasılığı gündeme getirebilir. Birincisi, daha da merkezileşmiş ve kurumsallaşmış bir otoriterleşme.  2018 model Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi olarak adlandırılan Türkiye usulü başkanlık sistemi daha da pekiştirilmesidir.  İkinci olasılık ise bu sürecin, mevcut sistemden çıkışı güçlendirecek yeni siyasal fırsatlar yaratmasıdır.

Başak Yağmur Eray

İnsan ister istemez şunu düşünmeden edemiyor: Meydanlarda binlerce insan bu şarkıyı dinlerken duygulanıyorsa, Silivri’de bulunan Ekrem İmamoğlu bu sesi duyduğunda neler hissediyordur? O kalabalığın kendisi için değil belki ama temsil ettiği değerler için bir araya geldiğini bilmek nasıl bir duygudur? Belki de bu şarkının gücü tam burada yatıyor. Çünkü bazen bir şarkı yalnızca geçmişin yasını tutmaz; insanların birbirine verdiği moralin sesi olur.

Erol Katırcıoğlu

Özgür Özel yönetimindeki CHP, seküler ve İslami kesim arasında bir tür melezleşmeyi öngörerek siyaset yaparken, Erdoğan giderek İslami renklerin toplumda daha baskın hale gelmesi için çabalıyor. Hiçbir biçimde seküler kesimle bir tür melezleşme siyaseti gütmüyor. Bu da Ray ve Estaban’ın öngördüğü gibi çatışma olasılığını daha da fazla yakınlaştırıyor.

Çağhan Uyar

Toparlamak gerekirse Üçüncü Dünya Savaşı gibi kısır tartışmalara boğulmaktansa Türkiye’nin kendi ulusal çıkarları ekseninde meseleye yaklaşması elzemdir. Bu noktada sefaretlere yukarıdan atamayla gelen siyasilerden ziyade alanında uzman kimselere kulak kabartılmalıdır. Emperyalizm eliyle istikrarsızlaştırılmış ve öngörülemeyen bir İran, Türkiye için tehlikeli olabilir. İran’daki değişim ve dönüşümler ancak kendi iç dinamikleriyle gerçekleşmelidir.

Sertaç Eke

Farklı görüşlerin tehdit olarak değil zenginlik olarak görüldüğü bir siyasal iklim, Türkiye’nin karşı karşıya olduğu dış baskılara karşı en güçlü kalkan olacaktır. Fırtına kapıdadır. Bu fırtınayı ya demokratik dayanışmayı büyüten bir ulusal uyanışa dönüştüreceğiz ya da içeride zayıflamış bir siyasal yapı ile bu büyük türbülansın içinde savrulma riskiyle karşı karşıya kalacağız.

Ali Kılıç

Çünkü altmış yıl önce trenlere binerek bilinmeyen bir geleceğe doğru yola çıkan “misafir işçiler” aslında yalnızca Almanya’nın fabrikalarına değil, bu ülkenin geleceğine de emek vermişlerdi. Bugün onların çocukları ve torunları artık bu geleceğin sadece çalışanları değil, aynı zamanda yön veren aktörleri haline geliyor. Belki de tarihin bize verdiği en önemli mesaj şudur: Göç, sadece bir yolculuk değildir. Göç, bazen bir toplumun kaderini değiştiren uzun bir hikâyenin başlangıcıdır.

Yeni Arayış

Çatışmanın ilk haftasında yarım düzineden fazla ülke doğrudan etkilendi. Çatışmalar şiddetlenirken, ülke içinde ve dışındaki yaklaşık 100 milyon İranlının geleceği giderek daha belirsiz hale geliyor. Barışın ne zaman geleceğini ve savaş bittiğinde nasıl bir hükümetin ortaya çıkacağını bilmenin yolu yok. Bu büyük belirsizlik anında neler mümkün ya da imkânsız olabileceğini yansıtmak üzere altı yazara sorduk.

Hasan Bülent Kahraman

İran, tarihi boyunca, en geniş anlamda, ‘Türklükle’ iç içe olmuş bir ülke. Bırakalım yüzlerce yıl Türklerin o ülkede yönetimde bulunmasını. Şimdi bile Hamaney Türk, Ahmedi Necat Türk, Hele Cumhurbaşkanı Pezeşkiyan öz be öz Türk, ana dili Türkçe. Derken iç içe olduğumuz diğer ülke Azerbaycan’la kendimizi ‘iki devlet bir millet’ diye tanımlıyoruz. Peki bu ‘kompozisyon’ dünyayı ürkütmüş olamaz mı? Bu kompozisyonun bir ‘konsorsiyumla’ nereye varacağını anlamak için kahin olmaya gerek yok.

Fahri Bakırcı

Avrupa ya kendi kültürel geçmişini unutmuştur ya da bu değerlerin farkında değildir; her iki olasılıkta da sonuç değişmez. Kendi kültürel değerlerinin farkında olmadığı ya da unuttuğu için uluslararası hukuk ve insan hakları ihlallerine göz yuman Avrupa’nın sonuçlardan etkilenmemesi mümkün değildir. Kendi kültürüne ihanetin bedeli hem Avrupa hem Dünya için ağırdır.

Korhan Gümüş

Benim Orwell’den anladığım şu: Eğer insan olmayanlar nesneleştiriliyor ve köleleştiriliyorsa, bu insan olanlar da nesneleştiriliyor ve köleleştiriliyor anlamına geliyor. Bu ikisi birbiriyle ilişkili.Orwell savaşlarda, sömürgelerde bizzat yaşadıkları, gözlemledikleri ile insan olanlarla olmayanlar arasında herhangi bir farkın anlamsızlaştığını, olmadığını gördü. Kitaplarında nesneleştirici şiddetin bu ikisiyle ilişkili olduğunu göstermiş oldu. Bu yüzden Orwell’in bu alegorik baş yapıtı -tıpkı zamansız sanat yapıtları gibi- belli bir bağlama ait değilmiş gibi gözüküyor ve zamana direniyor ve sürekli güncelleniyor.

Yüksel Işık

Bu dava, sıradan bir yolsuzluk davası olmanın ötesine geçmiş; mevcut iktidarın kendi iktidarını sürdürebilmek için rakiplerini devre dışı bırakma hamlesi olarak algılanıyor. Böyle bir algının hüküm sürdüğü koşullarda İmamoğlu’nun da, savunmasında, Cumhuriyet’in kurucu iradesi ile geleceğin Türkiye’si arasındaki diyalektik ilişkiyi dillendirmesi bekleniyor. Kim bilir belki de, Cibran’ın anlattığı meselde dile gelen kedinin dediği gibi, “biri için kötüye alamet olan, başkaları için iyiye alemettir” der.