Fahri Bakırcı

Hukuk devleti olmak için kurallar koyan bir devlet olmak yetmez; totaliter yönetimlerde de kurallar vardır ve bu kurallar demokratik devletlerde olduğundan daha kesin biçimde uygulanırlar; totaliter ve otoriter devletler kuralları olan yönetimlerdir ama hukuk devleti değildirler. Hukuk devletlerinde kuralların adaletle ilişkilendirilmiş olması gerekir: Kurallar adaletli olmalıdır; ancak kuralların adaletli olması yetmez adaletli biçimde uygulanması da gerekir.

Yüksel Işık

Denizlerin bağımsızlık türküsünü yeniden anlamlı kılmanın yolu, evde, işyerinde, sokakta, okulda, derste, sıra ve insanın yaşadığı bilumum alanlarda yüz yüze sıcak iletişim kurmaktan geçer. Bizim için otokrat bir iktidarı uygun gören “Küresel Hükümdarın” planlarını ters yüz etmek için atılması gereken ilk adım budur. Aşılması olanaksız görünen pek çok sorunu aşmanın yolu, Denizler gibi, insanın olduğu yere gidip, etkin çalışmaktan geçer. Denizlerin fikrini burca taşımak, örgütlü mücadeleyi gerektirir.

Yeni Arayış

Savaşın felaket sonucu, Netanyahu’nun temel anlayışının doğru olduğunu gösteriyor. İsrail’in Amerika’yı böyle anakronik maceralara sürükleme ihtimali giderek azalıyordu. Trump’ın saflığı, Netanyahu’ya son bir şans verdi. Amerika’nın şimdi imparatorluk çöküş sürecinin neresinde olduğunu sormak cazip bir başlık. Britanya ile bir asır önceki hali arasında kesinlikle ortak noktalar var: sanayisizleşme, aşırı taahhüt, kendini beğenmişlik.

Eser Karakaş

Bizde temel hak ve özgürlükleri düzenleyen anayasal maddelerin hemen altına yazılan, “ancak, ama, lâkin” ile başlayan sınırlamaların başına hep kamu düzeni gibi bir sınırlama nedeni getiriyoruz ama hep merak etmişimdir bu kamu düzeni kavramının evrensel tanımı nedir diye, bu tanımı yargıya mesela AYM’ye bırakırsanız da siyasi rüzgarlar bu sınırlama kavramını, kamu düzeni nedir sorusunu, hep etkiliyor, kanımca en iyisi hakaret, şiddet ve nefret söylemi, tanımlanmaları çok çok daha kolay, dışında sınırlamaları sıfırlamak.

Çağatay Arslan

Filozof Herakleitos’un dediği gibi aynı ırmakta iki defa yıkanılmaz. Bununla beraber kur faiz enflasyon üçlüsünün makro ekonomik istikrar için bu sırayla düzelmesi gereği de yukarıda belirttiğimiz ekonominin fizik kuralları arasında yer alıyor. Ancak fizikte NŞA diye bir şey var. Yani Normal Şartlar Altında şu kadar atmosfer basıncı vesaire diye gider ya o hikaye. 2000’lerin başında iyi kötü demokrasi, seçimlere seçilene saygı, hukukun siyasetle ilişkisinde bir düzey vardı. Bu gün bunlarda çok geri gidildi. Türkiye ekonomisi bu yüzden düzelmiyor zaten. Dolayısıyla kur artsın da ekonomi dengelensin demek grafikte bizi yeni bir döngüye ve 8 yıl geriye götürecek. Ancak ekonominin politik boyutunu gözünü kapayanlar da politik baskıların işi ne kadar bozduğunu anlamak zorunda.

Murat Kartalkaya

Koş Sevim! Türkiye’de işsizlik düşmeye devam ediyor. Anlaşılır gibi değil. Bu tür veriler devlet kurumunun tüm itibarını zedeliyor, neden kurumu komik duruma düşürmek için bu kadar inat ediyorlar. Mart ayında işsizlik %8,1 seviyesine gevşemiş. Geniş işsizlik ise %31,5 seviyesine çıkmış. İşsiz kalanlar mirasyedi herhalde, iş aramıyorlar. Böyle saçma sapan bir veri. Yeminle söylüyorum, tüm Türkiye’yi işim gereği geziyorum; işçi çıkaran çıkarana.

Aydan Bakan

Burada canım isterse çalıyorum, söylüyorum… Kimse bana “oğlum” demiyor, “kızım” demiyor. Sanki yokum. Şimdi orada kalsaydım… Asım Bey'in evinde, menekşelerin arasında… Kapı çalınacaktı. Çalmadı. Öneriler güncellendi

Akın Özçer

Gönül isterdi ki iktidar partisinin bu dönemde bir kez daha gündeme getirmiş olduğu yeni anayasa üzerinde çalışabilseydik. Keşke Anayasa’nın “değiştirilemez, değiştirilmesi teklif dahi edilemez “ 2. maddesinin” temel unsuru olan laik, demokratik, sosyal hukuk devletini geliştirebilseydik. Ama kamuoyunda bir sonraki seçimleri kazanmak amacıyla siyasi rakibini itibarsızlaştırma çabaları olarak algılanan mevcut anayasanın birçok maddesine aykırı girişimler sürüyor ne yazık ki.

Murat Aksoy

Türkiye de 2014’ten bu yana önce rejimin sertleşmesi sonra yönetim sisteminin değişmesi sonucu ile endeksteki düşüşü arasında doğrudan bağ kurabiliriz. Türkiye bu yıl 180 ülke arasında 163. sırada. Son 25 yılın en düşük seviyesi bu. RSF’nin endeksinde Türkiye, 2002’de 99. sırada iken, 2016’de 151. Sıra, 2019’da 157. sıra, 2025’de 159. Sıra ve bu yıl da yani 2026’da ise 163. sıraya geriliyor. Yani Türkiye endekste 24 yılda 64 sıra birden geriliyor.

Bahattin Yücel

DİSK Başkanı Kemal Türkler’in kürsüdeki, konuşmasının sonlarına doğru Tarlabaşı yönünden meydana girişler sürüyordu.Günümüzde Taksim Camisi'nin yer aldığı, yapının önündeki duvarda bulunanlarla, meydana gelenler arasında karşılıklı sloganlar atılırken, birkaç el silah sesi duyuldu. Kürsünün karşısında bulunan kitle paniğe kapıldı. Kazancı Yokuşu'na doğru koşmaya başlayanlar, burada kurulu barikat ve panzerlerin önünde yığıldılar. Arkadan gelenler ile barikat arasında sıkışan çok sayıda katılımcı ezildi. 36 kişi boğularak can verdi. Türkiye’de karanlık bir dönem başlıyordu. Anayasa değişiklikleri ile ortadan kaldırılan, demokrasi geçmişimizin örnek alınacak yıllarından -1965-1971- geriye kalan, kazanımları sindiremeyenler, 1 Mayıs kutlamalarını yasaklamayı yeğlediler.

Tunay Şendal

Maden ve eğitim sektörlerini karşılaştırdığımızda, ortak nokta emeğin güvencesizleştirilmesi iken, farklar sektörün doğasından kaynaklanmaktadır. Maden gibi fiziksel riskin yüksek olduğu alanlarda direniş, kamuoyunda daha görünür hale gelmekte ve devlet müdahalesini tetiklemektedir. Eğitimde ise “görünmez emek” niteliği, sorunların kronikleşmesine yol açmaktadır. Öğretmenler, toplumun geleceğini şekillendiren bir role sahipken, kendi gelecekleri belirsiz bırakılmaktadır. Bu paradoks, eğitim sisteminin sürdürülebilirliğini sorgulatmaktadır.

Korhan Gümüş

Her 1 Mayıs’ta Taksim Meydanı’nın demir bir kafese konmasının arkasındaki neden ne olabilir? Bunun nedeni bu resmi temsil sahnesinin iktidar gücünün sergileneceği, diğerlerinin silineceği bir yer olarak görülmesi mi? Yoksa 1 Mayıs’ların gündeme getirdiği sınıfsal çelişkilerin kültürel karşıtlıklarla bastırılması mı? Taksim’in her 1 Mayıs’ta kafeslenerek bir boşluğa dönüştürülmesinin üzerindeki bu sır perdesinin olayların bize gösterildiği biçimiyle değil, Foucault’un “soykütük” adını verdiği bir okuma biçimiyle kaldırılabileceği, bu mekanın güçler ilişkisinden bağımsızlaştırılmasıyla, sembolik şiddetin tersine çevrilmesiyle tarihin travmatik izlerinin farklı bir şekilde açığa çıkarılabileceği, iyileştirilebileceği neden düşünülmesin?

Ayfer Bayer

Dijital çağda çocukları korumak, onları yalnızca platformlardan uzaklaştırmak değildir. Asıl mesele, platformları çocuklar bakımından güvenli, şeffaf ve hesap verebilir hâle getirmektir. Hukuk burada yalnızca yasak koyan değil, denge kuran bir araç olmak zorundadır. Çünkü çocukluk artık yalnızca sokakta, okulda, evde değil; algoritmaların seçtiği, sıraladığı ve yönlendirdiği içeriklerin içinde şekillenmektedir. Ve hukuk, bu yeni çocukluk hâlini görmezden gelirse geç kalır; yalnızca yasakla karşılık verirse eksik kalır. Asıl mesele, çocuğu dijital dünyanın dışında tutmak değil, dijital dünyanın çocuğu tüketmesini engellemektir.

Göktuğ Çalışkan

Şakalar ve çanlar hatırlanır ama asıl iz bırakan bir Kral’ın salonu bölebilecek bir siyasi kırılganlık anında iki tarafı da aynı cümlede tutmayı başarmasıdır. Bunu yapabilmek için hem güçlü bir siyasi sezgi hem de kraliyet kurumunun birikmiş otoritesi gerekir. Charles ikisine de sahipti. Bundan sonra sıra Starmer ile Trump’ta ve şu an için ikisinin de aynı sofrada oturma lüksü yok.

Yeni Arayış

Kral Charles devlet yemeğinde şöyle dedi: “Acı ve kanlı Devrim Savaşı’nın ateşinden, bu ülkenin babası George Washington ve diğer kurucu babalar, özgürlük ve hukukun üstünlüğü üzerine kurulu bir demokrasi yarattı.” Kongre’deki konuşmasında Anayasa’nın Magna Carta’dan esinlenerek tiran gücüne fren koyduğunu hatırlattı. Kral, Donald’ı ustaca eğitti ve Donald bunu kabul etti çünkü İngiliz kraliyet ailesine her zaman hayranlık duymuştur.

Çağatay Arslan

Denizin Getirdikleri, aslında denizin hepimize getirdiklerini ve bizden götürdüklerini aynı anda anlatıyor. Kavvadias’ın dizelerinde olduğu gibi, ufuk çizgisini aşamadan ölen denizcilerin, hurda bir gemiyi yeniden yüzdürmeye çalışan yalnız adamların ve limanlarda çapa atmış hayallerin hikâyesi bu. Belki de en derin gerçek; deniz ne getirirse getirsin, asıl mesele onunla birlikte içimizde taşıdığımız o sonsuz açlıkla mücadelemiz. Elias’ın kumsalda verdiği mücadele, hem çok kişisel hem de evrensel; tıpkı her birimizin, babalarımızdan miras kalan ya da kendi yarattığımız hurda gemileri, tekrar denize indirmeye çalıştığımız gibi. Ve gemi kalktığında, ister başarıyla yüzsün ister batıp gitsin, önemli olan denize açılmayı denemektir. Çünkü karada hareketsiz kalmak asıl büyük batıştır.

Beril Esra Atahan

Bugün biri “değişmek istiyorum” dediğinde, içimden şöyle soruyorum: Gerçekten değişmek mi, yoksa dönüşmek mi? Çünkü değişim daha konforludur; hızlıdır, görünürdür, alkış alır. Dönüşüm ise yavaştır, görünmezdir, çoğu zaman yalnızdır. Ama kalıcı olan odur. Çünkü dönüşen insan, artık eski hayatına sığmaz.

Banu Burak

Klavyeye parmaklarını koydu. Öyle yarım saat dursa bile başlamak sayılırdı. Artık başlamak bitirmenin yarısı filan değildi, bildiğin bitirmekti. O sırada telefonunun ekranı bir kez daha hareketlendi. Demet’in de başlamak istediği bir şeyler vardı mutlaka. Bekleyebilirdi.

Reha Çamuroğlu

Türkiye’de 1 Mayıs’ın yasal olarak kutlanmasına izin verilmesi, Doğu Bloku’nun yıkılmasıyla paralellik gösterir. Muhtemelen hâkim oligarşi komünizm ve sosyalizmin artık “yakın tehlike” olmadığına karar vermiş olmalıdır. Elbette bu durumda, 12 Eylül’de ağır darbeler yemiş bulunan sol hareketlerin, Doğu Bloku’nun yıkılması ile uğradığı büyük moral çöküntünün de rol oynadığını görmek gerekir. Katılım ve mücadele gayreti açıkça düşmüştür. Elli sene boyunca gördüğüm şey, Türkiye’de toplumsal yaşamın ve siyasete aktif katılımın ölümle akraba olduğudur.

Mustafa Paçal

Türk-İş’in, Hak-İŞ’in ve DİSK genel merkezleri Ankara’da olmasına rağmen madencilere ziyaret etmediler ve dolaysıyla destekte vermediler. Neden çünkü yapılan mücadeleci demokratik sendikacılığın kendileri için kötü örnek olduğu için… Erdoğancı sendikacılık, işverenci sendikacılık ve devletçi sendikacılığın saltanatı sürsün diye rahatımız bozulmasın diye… Bakalım nereye kadar bu saltanat devam edecek.